Eboro, Oícheanta Cois Trá

Tá cleachtas ealaíonta ilghnéitheach forbartha ag Nuits Balnéaires: faigheann a ghrianghrafadóireacht, an mheán is ansa leis, iasacht ó dhisciplíní eile ar nós an phictiúrlainne, na hamharclannaíochta, na litríochta agus na filíochta. Dó, is spás hibrideach í cruthú na híomhá ina bhfuil an réaltacht agus aislingí ann taobh le taobh. Bíonn tionchar láidir ag cultúir na Maince agus na hAgni-Bona, arb as é, ar a shaol – scéalta, eipicí, seanfhocail, meafair – agus tagann siad le chéile le healaíona comhaimseartha: fíonn a chuid saothar tíreolaíochtaí gan teorainn, ag tarraingt ar leáphota na sibhialtachtaí ársa agus ag tabhairt aghaidh ar chastacht an domhain nua-aimseartha. In 2024, chruthaigh Nuits Balnéaires Eboro: turas amhairc isteach sa “taobh eile” (eboro i dtraidisiún na hAgni-Bona). Insíonn an tsraith ghrianghrafadóireachta scéal file deoraithe, spreagtha ag a uncail, Noël X. Ebony, duine de mhórfhigiúirí litríocht an Chósta Eabhair sna 1980idí a d’imigh go mistéireach. Ag leanúint i lorg na hoidhreachta fileata seo agus a chuid eispéiris ó bhéal, cumann Nuits Balnéaires ficsean ina n-aistríonn carachtar (file agus iascaire) ón saol réadach go dtí saol na n-aislingí. Imríonn an grianghrafadóir le siombailí ó chultúir ársa an Chósta Eabhair, á meascadh le móitífeanna ón gcathair nua-aimseartha (bruachbhailte dídhaonnaithe). I dtimpeallacht aislingeach agus aeistéitic a chuireann béim ar chumhacht na ndathanna (is siombailí iad an dubh agus an dearg ar an sliocht agus ar an aistriú chuig an saol eile), fágann carachtar an fhile dheoraithe (cosúil lena uncail roimhe) an chathair agus trasnaíonn sé an fásach sula sroicheann sé saol na spiorad, áit a bhfuil créatúir aisteacha a chaitheann ceannbheart criombail ag fanacht leis.

Eboro cumascann sé tionchair liteartha, phictiúrtha, stairiúla agus shiombalacha. Labhraíonn an fabhalscéal faoi aonaránacht, deoraíocht, leimhe agus traidisiún ársa. Sa turas seo ar ais chuig an bhfoinse (saol na sinsear), ceistíonn Nuits Balnéaires meicníochtaí an cheannais agus leochaileacht ár n-oidhreachta cultúrtha agus spioradálta. Caitheann a theanga amhairc sinn i dteorainneacha an rud inláimhsithe, idir spásanna eolacha agus spásanna níos surreal. ‘Tá cumhacht mhúscailte ag íomhá neamhbheo nach bhfuil ag brath ar fhorbairt gnímh, ach ar an méid a mholann sí, ar an méid a theilgeann an breathnóir uirthi,’ a mhíníonn an grianghrafadóir. Téann Eboro siar in am agus trasnaíonn sé teorainneacha, ag luascadh idir rúndiamhair dhoimhin agus iontas; nochtann sé é féin i leabhar dubh agus dearg, clóite ar pháipéar ceirde, curtha i láthair le focail an fhile Noël X. Ebony.